شنبه ٣٠ دی ١٣٩٦ فارسي|English|اردو
 
صفحه اصلی|ايران|آلبوم تصاوير ايران|فارسي|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
ایران
شیراز - تخت جمشید
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   

موزه يادگار قائد اعظم

موزه يادگار قائد اعظم متصل به ديوار عقبي آرامگاه قائد اعظم محمد علي جناح است كه شامل تالاري وسيع است. اشيائي كه در اين موزه قرار دارند و در حيات  قائد اعظم مورد استفاده وي بوده، عبارتند از: يك اتوميبل دولتي كاديلاك مدل 1948 سفيد رنگ، يك اتومبيل پيكارد مدل 1983 (بارنگ مشكي)، لباس، كفش، مبلمان، ميز نهارخوري، ظروف چيني، وسايل چوگان بازي (ساخت انگليس)، شمشير و ساير اسلحه‌هاي اهدائي، لوازم اتاق خواب، تصاوير همراه با شخصيت‌هاي مختلف، نمونه كتابهاي موجود در موزه ”وزير منشن“ (كتابخانه شخصي محمد علي جناح) وغيره.


موزه نيرو هوائي پاكستان (PAF):


اين موزه در تاريخ 14 آگوست 1997 توسط عباس ختك رئيس نيروي هوايي ارتش پاكستان افتتاح گرديد و در ماه اكتبر همان سال براي بازديد عمومي گشايش يافت. مساحت اين موزه برابر با 180 جريب است كه 27 جريب آن مورد استفاده قرار گرفته است. در محوطه موزه كه با سبزه پوشيده شده 28 فروند هواپيما براي نمايش گذاشته شده است كه از جمله آنها يك هواپيماي MIG 21 افغاني است كه در سال 1989 در شهر پيشاور فرود آمده بود.
هواپيماي ”واي كينگ“ قائداعظم پاكستان (محمد علي جناح) و يك هواپيماي (Gnat) هندي كه در جنگ 1965م فرود آورده شده  نيز در اين موزه موجود است.  همچنين اطلاعاتي درباره فعاليتهاي ارتش پاكستان در دوره‌هاي مختلف توسط دو دستگاه رايانه مجهز به سيستم چند رسانه‌اي (Multimedia) قابل دسترسي و استفاده مي باشد، چهار تالار وسيع  نيز وجود دارد كه در آنها يكي از جنگهاي هوايي با استفاده از ماكت هاي هواپيما نمايش داده شده است، در تالاري ديگر ماكت‌هاي هواپيماهايي كه تا امروز در جهان ساخته شده اند گذاشته شده است. دو اتاق موزه بزرگ به شهدا و قهرمانان سالهاي 1965 و 1971 اختصاص يافته است. در دو نگارخانه بزرگ فعاليت دسته‌هاي مختلف نيروي هوايي از طريق نقاشي نمايش داده شده است. اين نقاشي‌ها اثر يك هنرمند معروف وابسته به نيروي هوايي است. اين موزه كه وابسته به پايگاه نيروي هوايي پاكستان در كراچي است، در خيابان اصلي فرودگاه ( شاهراه فيصل) قرار دارد.
نكاتي درباره موزه:
• در اين موزه بيشتر هواپيماهاي مورد استفاده نيروي هوايي پاكستان موجود هستند.
• در محوطه موزه فروشگاهي براي عرضه اشياء يادگاري وجود دارد.
• ساعات كار: از 10 صبح تا 10 شب
• در محوطه زيبا و با امنيت موزه مي توان با كسب اجازه برنامه‌هايي برگزار كرد.
• عكس برداري در صورتي كه جنبه تجاري نداشته باشد بلا مانع است در غير اين صورت بايد اجازه گرفته شود.
• براي مدارس و ساير مراكز و ادارات مي توان ساعات صبح را براي بازديد تعيين كرد و قبلاً بايد اطلاع داده شود تا در صورت زياد بودن تعداد بازديد كنندگان مشكلي پيش نيابد.
• يك كانتين نيز وجود دارد كه در آن انواع تنقلات و نوشابه موجود است.
• قيمت بليط، براي بزرگترها 20 روپيه و براي كودكان محصلين و افراد وابسته به ادارات دفاعي و معلولين (در سنين 10 تا 60 سال) رايگان است.
موزه نيرو دريائي پاكستان (Pakistan Maritime Museum):
در اين موزه وسايل مدرن مورد استفاده در نيروي دريايي نيز نگهداري مي شود بعنوان مثال يك زير دريايي در اين موزه وجود دارد كه باسو ارشدن در آن ميتوان تمام بخشها و دستگاههاي داخلي آنها را مشاهده كرد همچنين تمام سلاحهاي قديمي جنگي، مجسه و عكس نيز در اين موزه موجود است.
گالري تاريخي ميريتايم:
مهم ترين چيزي كه در اين گالرري تاريخي دريايي نگهداري مي شود زره متعلق به زمان محمد ابن قاسم (قرن هشتم ميلادي) است كه اخيراً از ساحل ”اورماره“ بدست آمده است. در اين گالري تجارت دريايي ”موين جوارو“ نيز نمايش داده شده است از ميان ديگر اشيائ گالري، ميتوان از تصاوير متعلق به حمله ”ويبل“، محمد بن قائم وسايل مسافرت دريايي مسلمانان در قديم وغيره، نام برد.

گالري نيروي دريايي:


در اين گالري، فعاليتي موفق نيروي دريايي پاكستاني در سال 1965 از جمله بازگشت پيروز مندانه ناو پاكستاني پس از تخريب بندر ”دواركاي“ هند نمايش داده شده است.
گالري بندرها و سواحل:
در اين قسمت اطلاعات مصوري راجع به بندر كراچي و ساير بنادر و سواحل پاكستان داده شده است و مي توان به اطلاعاتي در مورد نيروي دريايي پاكستان از طريق كامپيوتر دست يافت. مغازه اي نيز براي فروش اشيائ مختلف دريايي، عكس‌هاي كشتيها و ناوها و ..... داير شده است.
يك مدل متعلق به يك زير دريايي نيز وجود دارد كه داراي يك اتاق عمليات (آپريشن روم) است كه توسط آن بازديد كنندگان مي توانند نحوه انجام عمليات تاريخي زير دريايي پاكستان را كه منجربه سقوط ناو ”نگري“ هند شد مشاهده كنند اسكلت متعلق به يك وال با درازاي 45 فوت نيز وجود دارد اين وال در ساحل كراچي وارد خشكي شده بود. تصاوير شهداي نيروي دريايي كه توسط هنرمندان مختلف كسيده شده است نيز به نمايش گذاشته شده است. اين موزه داراي استخري بزرگ نيز است. يك كافه نيز در اينجا وجود دارد البته همراه داشتن خوراكي براي بازديد كنندگان ممنوع است. موزه در تمامي روزهاي هفته غير از چهار شنبه باز است.

موزه ملي پاكستان


موزه ملي پاكستان در سال 1906 تاسيس گرديد پيش از اين آثار عتيقه در حالت پراكنده در نزد وزارت فرهنگ پاكستان موجود بود.
موزه ملي پاكستان پس از تاسيس با سرعت فوق العاده اي تمام آثار عتيقه و باستاني پاكستان و هند را جمع آوري كرد. براي اين منظور مجلسي تحت عنوان ملس گردآوري آثار عتيقه تسكيل شد، اين مجلس شامل كرشناسان رشته هاي مختلف هنري است و نسخه هاي خطي، نامه‌هاي مشاهير جهان اسلام، فرامين پادساهان، نمونه هاي مينياتور و خوشنويسي، عكسهاي بناهاي تاريخي پاكستان و ساير آثار هنري را خريداري مي كند.
در حال حاضر در اين موزه بزرگترين ذخيره نسخه هاي خطي پاكستان نگهداري مي شود كه اكثر آنها به زبان فارسي است از ميان اين نسخه ها 5 هزار نسخه در فارسي 2500 نسخه در عربي 2000 نسخه در اردو، پنجابي، سندي و پشتو مي باشد.
تعداد آثار مينياتوري نهصد عدد است، تعداد اسناد تاريخي 6000 و تعداد نمونه هاي خوشنويسي 1000 مورد و تعداد تصاوير نقاط تاريخي پنجاه هزار مورد است.
آثار اين موزه به ترتيب تاريخي دسته بندي شده اند موزه داراي 9 گالري است، دو گالري مربوط به تمدن وادي سند است و ساير گالريها به دوران ما قبل از تاريخي، تمدن گندهارا، هنرهاي اسلامي، مسكوكان، نهضت آزادي پاكستان، تمدنهاي محلي مربوط مي باشد.
آثار باستاني مكلي:
مكلي نام بخشي از رشته كوه ”كيرتر“ واقع در فاصله 100 كيلومتري كراچي است اين رشته كوه در شمال از ”ساموئي“ آغاز شده و با عبور از ”كلان كوت“ به ”پيرپتو“ منتهي شده است جاده تته كراچي كه بزرگراه ايندوس (Indus Highway) ناميده مي شود از وسط اين رشته كوه مي گذرد در جنوب اين رشته كوه مقابر مخدوم ابوالقاسم نقشبندي و مخدوم آدم نقشبندي و ”جلوه گاه امامين“ فرار دارد. در انتهاي اين رشته كوه ويرانه هاي قلعه و ساختمانهاي كلان كوت بصورت واضح قابل مشاهده است. در شمال اين رشته كوه عبدالله شاه اصحابي، شاه مراد شيرازي، و شيخ‌جبه، مخدوم حماد جمالي و شكر الهي سادات مدفون هستند.
در اين تپه كه (طول آن) برابر 14 مايل است حدود 125 هزار تن از الياء الله پادشاهان و وزيران و حاكمان سند و اديبان و شاعران مدفون اند آيات قرآني بر سرقبرها و زيارتگاهها با زيبايي خاصي با رسم الخط نسخ و ثلث و قطعات شعري با خط نستعليق و بزبان فارسي حكاكي شده است. حماد جمالي كه قبرش در اين منطقه واقع است اولين شخصيت صوفي است كه در قرن سيزدهم ميلادي با هدف تبليگ پايه اين خط گذاشت و تمام زندگي اش را در همين سرزمين گذراند. جام تماچي كه فرمانرواي سند بود از مريدان او بود. در زمان حكمراني خانواده ”مسمه“ در سند مردم ايران و آسياي مركزي نيز به اين منطقه حاصلخيرروي آوردند از جمله اين مردمان سادات شيراز مي باشند كه در زمانهاي بعد نقش مهمي در تاريخ سند ايفا كردند. آنها متعلق به خاندان سيد محمد حسين معروف به پير مراد علي خان بودند.
وزير منشن (محل تولد محمد علي جناح):
قائداعظم پاكستان محمد علي جناح در سال 1876م در اين محل (واقع در كارادر كراچي) متولد شد امروزه اين ساختمان يك كتابخانه خصوصي است كه لوازم شخصي قائداعظم نيز از قبيل كت و شلوار كراوات، كفش، چاقو وغيره و همچنين كتب حقوقي كتابخانه شخصي محمد علي جناح در اين كتابخانه نگهداري ميشود.
اين بناي تاريخي متعلق به سازمان آثار تاريخي پاكستان است.
شهر باستاني موئن جودارو:
معني لفظي موين جو دارو ”كوه مردگان“ است. اين شهر يكي از شهرهاي بزرگ قديمي جهان و متعلق به تمدن وادي سند (باقدمت 2500 تا 1800 سال قبل از مسيح) مي باشد. سازمان يونسكو موين جودارو را در زمره نمونه‌هاي ميراث فرهنگي جهان قرارداده است و باهمكاري دولت پاكستان براي حفظ بقاياي اين شهر باستاني تلاش ميكند.
شهر موئن جودارو در فاصله 440 كيلومتري كراچي و در سمت شمال شرقي آن و در فاصله 30 كيلومتري در جنوب شهر لاركانه قرار دارد. موين جودارو با تمام شهرهاي مهم كشوراز طريق راه شوسه ارتباط دارد. از كراچي ميتوان با بزرگراه ايندوس (Indus Highway) و جاده فرعي نصيرآباد به موين جو دارو رفت.
در اين شهر فرودگاه زيبائي نيز وجود دارد كه هوا پيماها مي توانند در آنجا فرود آيند يك ايستگاه راه آهن نيز باهمين نام موجود است.
موزه زيبايي هم در اين شهر وجود دارد كه در آن علاوه بر اشيائ عتيقه اين شهر آثاري از دوران نخستين فرهنگ بشر در پاكستان نيز نگهداري ميشود. شهر موئن جودارو در دهه دوم قرن گذشته كشف شد عمل حفاري اين شهر باستاني در دوره‌هايي متعدد و تحت نظارت كارشناسان مختلف انجام شده است. و سازمان باستانشناسي پاكستان اين عمل را ادامه داده است.
موزه قائداعظم هاؤس (Quid-e-Azam House):
اين موزه در محل اتصال خيابان فاطمه جناح و شاهراه فيصل قراردارد ساختمان آن از سنگهاي بسيار بزرگ زرد رنگ ساخته شده است و ساخت وسيعي را در برگرفته است اين ساختمان عموماً Flagstaff House ناميده مي شود. قائداعظم (محمد علي جناح) اين ساختمان را با قيمت 115 هزار روپيه خريده بود سند خريد آن در 14 آگوست 1943م امضاء شد در مورد زمان ساخت اين بنا تنها اطلاعي كه دردست مي باشد اين است كه اين ساختمان در اواخر قرن نوزدهم ساخته شده بود.
شواهد موجود نشان ميدهد كه اين موزه در سال 1922 تحت مالكيت قرار داشت سپس ارتش انگليسي، هندي آنرا اجاره كرد نظامياتي كه ساكن اين ساختمان شدند عبارت بودند از سرتيپ هارت ويل ژنرال دن فورت، ژنرال هند و ژنرال گراسي. رسيدهاي اجاره اين ساختمان نشان مي دهد كه پس از 1943 فرمانده ارتش مستاجر قائداعظم شد.
در سپتامبر 47 (يك ماه پس از استقلال پاكستان) اموال شخصي قائداعظم از محل سكونت او در خيابان اورنگزيب دهلي نو به اين ساختمان منتقل شد اما شواهد تاريخي نشان مي دهد كه قائداعظم هيچ گاه در اين خانه خود ساكن نشد.
پس از در گذشت قائداعظم، خواهرش فاطمه جناح كه قبلاً به اتفاق او در Governor General House زندگي مي كرد در 13 سپتامبر 1948م در اين ساختمان سكونت گزيد وي تا سال 1964 در اين محل ساكن بود و سپس به Mohata Palace در كلفتن كراچي نقل مكان داد. مادر ملت (خانم فاطمه جناح) در 9 جولاي 1969م در گذشت و طبق يك حكم صادره از سوي رياست جمهوري، اشياء تاريخي متعلق به قائداعظم شناسايي شد و بعضي از آنها با روش هاي علمي نگهداري گرديده و در معرض نمايش عمومي قرار گرفتند. پس از در گذشت شيرين بايي خواهر قائداعظم ساختمان اين موزه به تراست قائداعظم واگذار شد. در سال 1985م دولت پاكستان اين ساختمان را با قيمت 510 هزار روپيه خريداري كرد اين موزه 25 نوامبر 93 براي بازديد عمومي گشايش يافت. اين ساختمان متشكل از سه اتاق در طبقه هم كف و سه اتاق در طبقه بالاست كه رويهم رفته مساحت كمي را اشغال كرده اند اما در مجموع، مساحت اين ساختمان بيش از ده هزار يارد (مربع) است. ر اين موزه يك سالن آمفي تئاتر نيز ساخته شده است.
سازمان آثار باستاني پاكستان با هزينه 18 ميليون روپيه تمام ساختمان را نوسازي كرده است اموال قائداعظم كه در موزه گذاشته عبارتنداز ميز، صندگي، جا سيگاري، لامپ، كمد وگيره كه باترتيب زيبايي در موزه گذاشته شده اند.
شهرباستاني بنبهور:
موزه بنبهور در كرانه شمال درياچه گهارو، چهل ميل شرقي كراچي برشاهراه كراچي-حيدرآباد واقع است در اينجا عمليات حفاري درماه مارس 1908 آغاز گرديد. در خرابه هاي بنبهور آثار يك شهر بزرگ باستاني نهفته است اين منطقه بدو قسمت تقسيم شده است، يكي ناحيه قلعه محكم بمساحت 2 هزار پا از شرق بغرب، و ديگري ناحيه خارجي، شهري بي حصار در قسمت شمالي و شرقي دورا دور درياچه‌اي قديمي بمساحت يكهزار و دويست پا. اين ناحيه داراي يك منطقه صنعتي و يك قبرستان قديمي ميباشد.
اين محل كه درد هنه يكي از انشعابات قديم شط سند واقع شده بنا بقرائن موجود يك بندرگاه مهم براي استفاده داخلي بوده است برخي از باستانشناسان مبرز و مورخين برجسته اين محل را دبل (DEBAL) ناميده اند دبل همان بندرگاه معروفي است كه سپه سالار جوان محمد بن قاسم در سال 712 ميلادي آنرا در تصرف خود در آورد. حادثه ايكه ببازشدن پاي اسلام بشبه قاره منجر گرديد بدين قرار است:
چند كشتي متعلق باعراب كه حامل بانوان مسلمان و تحف و هداياي پادشاه سيلان براي خليفه وقت بود و در بندرگاه دبل لنگر انداخته بود گارت شد. حوادث و اتفاقات مشابهي نيز بروز كرده بود و رفت و آمد كشتيهاي اعراب در منطقه اي ساحلي در اثر غارتگري و هجوم دزدان دريائي سخت مشكل شده بود، استمداد از داهر (Dahir) حكمران وقت براي جلوگيري از بروز اين حوادث بي ثمرماند و حجاج بن يوسف حاكم استانهاي شرقي خلافت اموي دوباره دسته هائيرا براي سركوبي متجاسرين اعزام داشت، اما هيچ نتيجه‌اي بدست نيامد سرانجام دسته سوم از فرستادگان حجاج كه محمد بن قاسم بسرداري آن گماشته شده بود موفق گرديد و پس از گذشتن از رود خانه هب (Hab) وارد فلمرو داهر (Dahir) گرديد و در سال 712م آخرين حمله براي گرديد و در سال 712 ميلادي آخرين حمله براي تصرف دبل Debal انجام شد در مدت تصرف دبل Debal انجام شد و در مدت سه سال تمام كشور سند بتصرف مسلمانان درآمد شهرهاي جديد عرب نشين مانند نيرون Niron الور (Alor) سهوان (Sehwan) منصوره (Mansura) و محفوظه (Mahfuze) وغيره احداث شد كه جاي انهار ابجز ”دبل“ امروز مي شناسيم.
هدف مقدماتي عمليات حفاري و مطالعاتي كه در بنبهور بعمل ميايد كشف حقايق راجع باين شهر و كسب اطلاعات درباره زندگي و فرهنگ مسلمانانيست كه در اوايل قرن هشتم ميلادي وارد اين سر زمين شده و در اينجا مسكن گرفتند. نتايج حفاري از 1908 تا 1962 بسيار رضا يتبخش و جايز اهميت است اين حفاريها نقشه كامل شهر بندري برج و بارود دار نسبتا بزرگي را با آثار گرانبهاي نخستين دوره اسلامي آشكار ساخته است. نمونه‌هاي سفالي گوناگون و بسيار كه در اين بدست آمده است راه نخستين را براي پژوهشگران و دسته بندي هنر كوزه گري شبه قاره در نخستين سده‌هاي اسلامي كه اميد است بنيان استواري براي مطالعات بيشتري در اين زمينه گردد باز كرده است.
(1) به نقل از كتاب بنبهور نوشته آقاي دكتر فضل احمد خان از انتشارات اداره باستانشناسي و موزه‌ها وزارت فرهنگ دولت پاكستان-كراچي 1966م.

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
امام رضا

The Islamic Schools

سايت امام خميني(رہ)

حضرت آيت‏اللَّه خامنه‏اي رهبر معظم انقلاب اسلامي

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

دكتر حسن روحانی رييس جمهور

کتابخانه دیحیتال سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی

طرح حمایت از ترجمه و نشر آثار فارسی

آغاز صد و شصت و هفتمین دوره آموزش زبان فارسی

بنیاد سعدی  (آموزش زبان فارسی درجهان) Saadi Foundation

سازمان ايران گردي وجهان گردي ايران

سايت شهيد مطهري

ايرانيان خارج از کشور

IRIB

IRNA

دانشگاه کراچي

Hamdard University Karachi

اخبار بزبان اردو

مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی

کانال هاي تلويزيوني پاکستان

Dictionary

دانشگاہ المصطفی

kanoon
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 4065
بازدید امروز : 26
بازدید این صفحه : 689362
بازدیدکنندگان آنلاين : 2
زمان بازدید : 1.5157

صفحه اصلی|ايران|فارسي|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت