شنبه ٣٠ دی ١٣٩٦ فارسي|English|اردو
 
صفحه اصلی|ايران|آلبوم تصاوير ايران|فارسي|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
ایران
شوش - معبد چغازنبيل
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   
آیا زبان اردو در منطقه سند به وجودآمد؟

 منبع : روزنامه انگلیسی دان، ۹ ماه مه، ۲۰۱۶ میلادی

 نويسنده : رؤف پاریکه    ایمیل :

 نوشته شده در تاريخ : 1395/05/19   ( آخرين ويرايش : 1395/05/19 )

 

سید سلیمان ندوی (۱۸۸۴-۱۹۵۳ میلادی) یکی از محققان مطالعات شرقی گمان می برد که زبان اردو در سند بوجود آمده است. نظریه های بسیاری در مورد مکان، زمان و چگونگی بوجود آمدن زبان اردو ارائه شده است. این تئوری که منطقه سند نخستین گهواره زبان اردو می باشد، از سوی برخی از علما و پژوهشگران همچون امداد علی امام قاضی(۱۸۸۶-۱۹۶۸ میلادی)، پیر حسام الدین راشدی(۱۹۱۱-۱۹۸۲ میلادی) و دکتر نبی بخش بلوچ(۱۹۱۷-۲۰۱۱ میلادی) حمایت می شود. ولی اینجا برخی وجود دارند که با این تئوری مخالف هستند.

سید سلیمان ندوی در کتاب خود با عنوان نقوش سلیمانی اظهار می دارد که هر ایالت هند، زبان خود را داشت ولی مسلمانان ابتدا وارد ایالت سند شدند. بنابراین می توان پنداشت که نقشه اولیه یا شالوده زبان اردو در ایالت سند ریخته شد. آقای ندوی نوشته است که بازرگانان و مهاجمان فارسی و عربی زبان از نقاط مختلف عربی و ایران در قرن اول هجری (قرن هفتم میلادی) آمدند و بسیاری از آنان در همان جا سکونت گزیدند. همچنین افراد بسیاری از منطقه سند به عراق سفر کردند، بویژه زمانی که تخت خلافت در سال ۱۳۲ هجری قمری از سوریه به عراق انتقال یافت. او اضافه می کند حکمای سندی شاید به بغداد می رفتند و در ترجمه کتاب های مذهبیشان به زبان عربی کمک می کردند.

به گفت سید ندوی در این دوران واژه های بسیاری همچون سندل و کافور از زبان های سانسکریت و پراکریت وارد زبان عربی شد.

این یک دانش عمومی است که اردو واژه ای ترکی است لیکن علامه امداد علی امام قاضی نوشته است که اردو واژه ای است که آریایی ها بیش از سه هزار سال پیش از ورود اعراب به منطقه سند با خود آورده اند. او گفت واژه اردو با اندکی تفاوت در تلفظ در عصر جدید زبان سندی و با معانی گروه، کپه و یا دسته ای از اشیاء طبقه بندی شده، به کار رفته است. او نگفت که زبان اردو در منطقه سند بوجود آمده است، لیکن آقای قاضی تاکید دارد که بهرحال زبان اردو یک زبان آریایی است. زبان اردو واژه های بسیاری را از زبان دراویدی، و زبان های گوناگون محلی و همچنین گویش های زبان فارسی و عربی جذب کرده است، به این جهت اردو یا انبوه نامیده می شود. پیر حسام الدین راشدی (۱۹۱۱-۱۹۸۲ میلادی) نوشته است که در دوران سلطنت تغلق در قرن ۱۴ و ۱۵ میلادی اردو زبان مشترک در منطقه سند بود. وی از شواهد تاریخی نقل کرده است که در قرن ۱۴ میلادی زمانی که سلطان محمد تغلق به منطقه تته ایالت سند که پایتخت سلسله سومرو بود،  تاخت، احساس بیماری نمود و به زودی درگذشت. بعدها فیروز تغلق به منطقه تته یورش برد ولی مجبور به عقب نشینی لشکرش شد. در پی آن مردم منطقه تته شادمان گشته و آن را به برکت صوفی معروف  پیر حسین پاتا (۵۶۰-۶۰۶ هجری) نسبت دادند. مزار وی تا کنون نزدیک منطقه تته واقع است و گفته می شود"این برکت ولی شیخ پاتا است که یکی مرد و دیگری پراکنده شد". ولی بعضی از محققان معتقدند که واژه هاتا به معنی پراکنده نبوده است، بلکه واژه ناتها که در حال حاضر به معنای گریختن، بوده است. آقای راشدی در یکی از مقالات خود در اصطلاحی مبهم  نوشته است که منطقه سند زادگاه حقیقی زبان اردو است.

آقای عین الحق فریدکوتی در کتاب خود به نام طرق قدیمی زبان اردو تاکید کرده است که پیش از ورود آریایی ها، به زبان های موندا و دراویدی به طور عمومی در شبه قاره سخن گفته می شد. وی همچنین حدس می زد که زبان های دراویدی و موندا، سرچشمه اصلی زبان های محلی امروزی همچون اردو، پنجابی وسندی بوده است. در حالی که نظریه فریدکوتی به طور عمومی از سوی زبان شناسان رد گردیده است. دکتر نبی بخش بلوچ در بازنگری موافق درباره کتاب نوشته است که نظریه نیاز به تحقیق و شواهد بیشتر دارد، لیکن وی تا اندازه ای موافق است که این سه زبان پنجابی، سندی و سرایکی، زبان های همسایه وادی سند بوده اند و از منابع زبان دراویدی و موندا، زبان اردو بوجود آمد. در کتاب خود به نام شعر اردو در منطقه سند آقای دکتر بلوچ اشعار بسیاری را که افراد به زبان اردوصدها سال پیش در منطقه سند نگاشته اند، نقل کرده است.

حقیقت این است که زبان شناسان معتقدند دو زبان هیچ وقت نمی توانند موجب تولد زبان سوم شوند. پس زبان اردو و یا زبان دیگر در این مورد نمی توانند بوسیله زبان دیگری بوجود آیند. ثانیا نظریه آقای ندوی دلیل محکمی نیست مبنی بر این که زبان های قدیمی در منطقه سند شکلی قدیمی از زبان های سندی، آریایی، و یا به هم آمیخته با عربی و سامی بوده و موجب بوجود آمدن اردو شده اند.

مولانا ابو ظفر ندوی نوشته است که در سند باستان هیچ زبان مشترکی در ایالت سند وجود نداشته است. در مناطق علیای سند به شمول ملتان زبانی با نام ناگاری و در مناطق جنوبی سند زبان های مختلفی که با نام مالگاری شناخته می شد، به کار برده می شد.مطابق ابوریحان بیرونی در منطقه منصوره و برهمن آباد زبانی با نام سن داب به کار برده می شد که شاید به زبان سندی گسترش یافته است.

بنابراین، بسیار بعید است که زادگاه زبان اردو منطقه سند باشد. لیکن این را نمی توان انکار کرد که زبان اردو همچون بسیاری از زبان های مدرن واژه های بسیاری را از زبان های گوناگون محلی و خارجی جذب کرده است. بهرحال این بدان معنا نیست که زبان اردو از بطن آنها و یا یکی از زبان های خارجی بیرون آمده است. زبان اردو ریشه در زبان سانسکریت دارد و از یکی از گویش هایی که در اطراف شهر دهلی تکلم می شود، بوجود آمده است و به احتمال بسیار گویش کهری.

 

 

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
امام رضا

The Islamic Schools

سايت امام خميني(رہ)

حضرت آيت‏اللَّه خامنه‏اي رهبر معظم انقلاب اسلامي

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

دكتر حسن روحانی رييس جمهور

کتابخانه دیحیتال سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی

طرح حمایت از ترجمه و نشر آثار فارسی

آغاز صد و شصت و هفتمین دوره آموزش زبان فارسی

بنیاد سعدی  (آموزش زبان فارسی درجهان) Saadi Foundation

سازمان ايران گردي وجهان گردي ايران

سايت شهيد مطهري

ايرانيان خارج از کشور

IRIB

IRNA

دانشگاه کراچي

Hamdard University Karachi

اخبار بزبان اردو

مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی

کانال هاي تلويزيوني پاکستان

Dictionary

دانشگاہ المصطفی

kanoon
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 406
بازدید امروز : 67
بازدید این صفحه : 689403
بازدیدکنندگان آنلاين : 3
زمان بازدید : 1.7031

صفحه اصلی|ايران|فارسي|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت