دوشنبه ٢٩ مرداد ١٣٩٧ فارسي|English|اردو
 
صفحه اصلی|ايران|آلبوم تصاوير ايران|فارسي|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
Title
iran
کتیبه خطی با خط میخی - تخت جمشید شیراز
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]
NewsletterSignup
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

بزرگداشت بهاء الدین محمد بن عزالدین حسین عاملی (شیخ بهائی) در کراچی

برگزاری مراسم بزرگداشت شیخ بهائی در نمایندگی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کراچی

 

 

 

 

  مراسم بزرگداشت بهاءالدین محمد بن عزالدین حسین عاملی(شیخ بهائی) از چهره های برجسته و ماندگار علم، عرفان و ادب قرن دهم ایران زمین با حضور مسئول خانه فرهنگ، حجه الاسلام آقای میرزا یوسف حسین امام جمعه و جماعت مسجد نور ایمان، مولانا فیروز الدین رحمانی از علمای بزرگ و سرشناس بریلویان اهل تسنن به همراه عده ای از مفتیان مسلک آنان، دکتر جاوید منظر استاد دانشگاه اردو، سرکار خانم معصومه شیرازی استاد دانشگاه آزاد علامه دکتر محمد اقبال، آقای نجمی حسن دانشیار زبان فارسی دانشکده تربیت معلم و کثیری دیگری از اساتید دانشگاه ها، فرهیختگان و اهل علم و ادب و اصحاب رسانه در محل خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران درکراچی برگزار گردید. اجزاء این مراسم به شرح ذیل اجرا شد:

·        تلاوت قرآن کریم، مدح خوانی پیامبر اسلام(ص)، شعر خوانی، منقبت خوانی، قرائت مقاله توسط سید نجمی حسن(استاد دانشگاه)، قرائت مقاله توسط سرکار خانم معصومه شیرازی( استاد دانشگاه و خطیب بانوان) و  قرائت مقاله توسط باقری مسئول نمایندگی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کراچی

  • پس از تلاوت قرآن شریف، مدح و منقبت خوانی و شعر گویی اجراء شد. سپس دکتر سید نجمی حسن به قرائت مقاله تحقیقی خویش راجع به شخصیت و خدمات علمی و ادبی شیخ بهایی پرداخت.
  • وی اظهارداشت: شیخ بهاءالدین محمد بن زین الدین عاملی دانشمندی متبحر و بنام، عالمی الهی و عالی قدر، فیلسوفی حکیم، مفسّری عالم در تفسیر قرآن شریف، فقیه، منجّم، معلم، شاعر و مهندس و در یک کلام فشرده ای از جامعه علمی و فرهنگی ایران اسلامی در عهد صفوی بود. در سال ۹۵۳ هجری قمری(۱۵۴۷میلادی) در بعلبک لبنان متولد شد. پدرش، عزالدين حسين بن عبدالصمد بن شمس الدين محمد حارثي جبل عاملي همداني (متوفي ۹۸۴ه. ق) از علما و مفاخر بزرگ دوران خود در لبنان و ايران و از شاگردان برجسته شهيد ثاني بود. شيخ حسين عزالدین پس از شهادت استاد خود زین الدین شهید ثانی، لبنان را برای همیشه ترک کرد و عازم ایران شد. شیخ بهایی نیز در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد.

وی تألیفات زیادی در زمینه های مختلف علمی ادبی به فارسی و عربی دارد که از لحاظ جایگاه علمی از اهمیت خاصی برخوردار است. از آثار برجسته او می ‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی(درفقه)، خلاصةالحساب، تشریح الافلاک و دو مثنوی معروف "نان و حلوا" و "شیر و شکر" اشاره کرد.

شیخ بهایی علاوه بر علوم متداول بر فن معماری نیز مهارت خاصی داشت. چنانچه بعضی از آثار مهم معماری او در جاهای مختلف ایران به خصوص در اصفهان دیده می شود.

 وی در سال ۱۰۳۰ هجری قمری در اصفهان دار فانی را وداع گفت. جنازه او را طبق وصیت به مشهد مقدس انتقال دادند ودر صحن حرم مطهر ثامن الائمه حضرت علی بن موسی علیه السلام دفن کردند.

تمایلات و ذوق عرفانی او درآثارش بویژه در مثنویات معروف؛ "نان وحلوا"، "شیر و شکر" و کتاب معروف"کشکول" به خوبی پیداست.

آقای نجمی حسن در پایان مقاله خویش ضمن ترجمه گزیده مختصری از اشعار عرفانی و اخلاقی شیخ بهایی به شرح آن ابیات پرداخت که باعث شور و هیجان حضار گردید.

سرکار خانم معصومه شیرازی سخنران بعدی بود که به قرائت مقاله خود پرداخت.  وی پس از عرض ادب و احترام  به جایگاه علمی، عرفانی و ادبی شیخ بهایی و همچنین  به فضل وکمالات علمی خانواده اش اشاره نمود.  او اینگونه ادامه داد : بهاءالدین عاملی، فقیه، محدث، حکیم ربانی، عارف و شاعر عرفانی بنام عصر خود بشمار می رفت. تعداد آثار علمی و عرفانی او بیش از ۱۲۳ عنوان می باشد. "موش و گربه"، "نان و حلوا" و" کشکول" از تالیفات معروف او در زمینه عرفان و طریقت  شمرده می شود. وی به خاطر جایگاه بزرگ علمی خود در مناطق مختلف عهد صفوی از قبیل هرات، اصفهان و قزوین چندین بار به عنوان شیخ الاسلام؛ بزرگترین منصب فقاهت و قضاوت انتخاب گردیده بود.

طبق برخی از روایات شیخ بهایی در سال ۹۶۹هجری قمری در زمان حکومت شاه عباس صفوی در ۱۳ سالگی همراه پدر خود شیخ عزالدین حسین عازم اصفهان شد و بخاطر ارادت خاص صفویان نسبت به ایشان برای همیشه ایران را برای اقامت برگزید. در اوایل شاه عباس پدر شیخ بهایی را بعنوان شیخ الاسلام  قزوین و سپس در زمان شاه طهماسپ شیخ الاسلام هرات منصوب نمود. پس از ارتحال پدرشان وی شیخ الاسلام هرات تعیین گردید. شیخ بهایی بخش زیادی از عمرش را در سفر و مهاجرت گذراند. طی این مسافرت ها بخشی از عمرش را در کشور های حجاز، عراق، سوریه، مصر، سراندیپ و بیت المقدس بسر برد. در این مسافرت ها عوالمی از کشف و شهود برای شیخ نمودار گردید.

درمیان اشعار معنوی و عارفانه شیخ بهایی اشعار منقبتی او در مدح پیامبر اسلام(ص) و اهل بیت اطهار علیهم السلام از جایگاه منحصر به فردی برخوردار می باشد. شیخ بهایی در تالیفات مخلتف خود از میر باقر داماد، ملا صدرا، فیض کاشانی، مجلسی اول، و شیخ عربی به عنوان عارف کامل، جمال العارفین، زبدۃ العارفین تجلیل نموده است. معروف ترین آثار علمی و ادبی شیخ بهایی بشرح ذیل می باشد:

·        شیر و شکر، فواید الصمدیه، قصیده مصطفی(ص)، نغز فواید الصمدیه، محاسن شعر سیف الدوله، نان و پنیر،گربه و موش، وقایع الایام، الکافیه و کشکول

مسئول خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران آخرین سخنران این مراسم بود. وی پس از خیر مقدم و تشکر از حضور میهمانان، مقاله خود را  به زبان اردو قرائت کرد. وی در مقاله اش چنین اظهار داشت: بهاءالدین محمد بن عزالدین حسین عاملی معروف به شیخ بهایی در ماه ذی الحجه درسال ۹۵۳ه.ق(۱۵۴۶م) در بعلبك یکی از شهرهای لبنان چشم بدنیا گشود. وی در خانواده ای پرورده شد که همه افراد آن به خاطر علم و فضل وکیاست از شخصیت های بزرگ دنیای اسلام محسوب می شدند. این خانواده که از نوادگان حارث بن عبدالله همدانی از صحابه معروف و صمیمی امام علی(ع)متوفی در سال ۶۵ هجری بوده اند و در منطقه جبل عامل لبنان زندگی می کردند. حارث همدانی به خاطر دیانت، تقوی، مجاهدت و ریاضت دارای جایگاه ویژه ای در تاریخ اسلام می باشد.

ملامحسن فیض کاشانی، محقق سبزواری، مجلسی اول، ملاصالح مازندرانی، سید بحرانی، ملاصدرا، ملاخلیل قزوینی، نظام الدین ساوجی، میرزا  رضا نائینی، زواره ای طباطبایی از پروردگان  شیخ بهایی بودند. شیخ بهایی همچنین در زمره علماء، فقها، مفسران قران، حکیمان ربانی، متکلمان  و ریاضی دانان متبحر و بزرگ بوده است.

پدر شیخ بهایی از شاگردان و صحابه خاص و معروف شیخ زین‌الدین مشهور به شهید ثانی است كه پس از كشته شدن شهید ثانی به همراه فرزندش شیخ بهایی به ایران وارد شد و مشغول تدریس علوم دینی گردید. شاه طهماسپ حکمران آن زمان ایران وی را به قزوین دعوت نمود و منصب شیخ الاسلامی، بزرگترین مقام رسمی دینی آن دوران را به وی سپرد. وی تا هفت سال مدیریت این مقام دولتی را به عهده داشت.

اولین استاد شیخ بهایی پدرش شیخ عزالدین بود.او ادبیات عربی، حدیث و تفسیر  را از ایشان تحصیل نمود و سپس علوم عقلی را در قزوین نزد ملا عبدالله قزوینی فرا گرفت. شیخ بهایی به خاطر مصاحبت با افراد با تقوا و وارسته همچون مقدس اردبیلی به کمالات دینی و جایگاه معنوی بالایی نایل گردید.

ایشان بخش بیشتر عمرش را در سیاحت و مهاجرت گذارند. در سفر حج همراه با پدر خود بوده و پس از ارتحال وی به ایران برگشت. سالهایی را برای تحصیل علم در مشهد مقدس سپری کرد. پس از اتمام تحصیلات به عنوان شیخ الاسلام هرات تعیین گردید. پدر زن شیخ بهایی، شیخ علی منشار نیز درآن دوران شیخ الاسلام اصفهان بود. وی پس از ارتحال پدر زن خود مقام شیخ الاسلامی اصفهان را به عهده گرفت و برای همیشه همانجا سکونت گزید.

شیخ بهایی در ۱۲شوال، سال۱۰۳۰هجری قمری چشم از این جهان فانی فرو بست و در حرم حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا(ع) به خاک سپرده شد.

پس از اتمام مراسم از تمامی حضار برای صرف پذیرایی دعوت به عمل آمد.

 

 

انعکاس رسانه ای

 


١٠:٥٨ - سه شنبه ١١ ارديبهشت ١٣٩٧    /    شماره : ٧٠٤٤٤٤    /    تعداد نمایش : ٧٣


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
banners
امام رضا

The Islamic Schools

سايت امام خميني(رہ)

حضرت آيت‏اللَّه خامنه‏اي رهبر معظم انقلاب اسلامي

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

دكتر حسن روحانی رييس جمهور

کتابخانه دیحیتال سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی

آغاز صد و شصت و هفتمین دوره آموزش زبان فارسی

بنیاد سعدی  (آموزش زبان فارسی درجهان) Saadi Foundation

سازمان ايران گردي وجهان گردي ايران

سايت شهيد مطهري

ايرانيان خارج از کشور

IRIB

IRNA

دانشگاه کراچي

Hamdard University Karachi

اخبار بزبان اردو

مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی

کانال هاي تلويزيوني پاکستان

Dictionary

دانشگاہ المصطفی

kanoon
vote
نظرسنجي غير فعال مي باشد
UsersStats
Visitorsofpage: 455511
Visitorsofday : 60
Visitorsofpage : 733181
Onlinevisitors : 14
PageLoad : 1.6563

صفحه اصلی|ايران|فارسي|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت